Uitval Richard en Gert – Bernhard topprestatie – Erik ‘on his way back’ – Achter de schermen

vrijdag, 13 januari 2012 | 8 Reacties »

Helaas weer uitval binnen het Riwald Dakar Team: Richard breekt zijn versnellingsbak.

Bernhard steady in de top 10.

Erik vecht zich terug naar boven

Uitval Gert Huzink

Achter de schermen.

Lees meer over al deze onderwerpen en bekijk alle foto’s lekker rustig, het zijn er nogal wat, dus met een kopje koffie erbij is geen gek idee.

Helaas weer uitval binnen het Riwald Dakar Team: Richard breekt zijn versnellingsbak.

Een gat van 5 meter, en met de neus erin. “We hadden eerst niets in de gaten door de adrenaline van de klap, maar 100 meter later hadden we in de gaten dat het flink mis was.
We keken naar de truck en zagen wat we al; vermoedden: de versnellingsbak in tweeën.

De versnellingsbak gebroken dat is dus einde oefening en daar hebben we echt flink van lopen balen. Het ging gewoon lekker en gisteren, nadat Gert uitviel, hadden we met elkaar afgesproken om geen gekke dingen te doen. Vandaag hadden we weer ongeveer 8 trucks ingehaald en lagen we op de 22^e positie. Tja, en dan gebeurt er dit, niet eens door onbezonnenheid, of te snel rijden, maar een gat van 5 meter in duin plateau.
Neus naar beneden en de versnellingsbak in tweeën. We zijn door de organisatie van het plateau afgesleept en door de mannen van Wessels (tevens deelnemer in Dakar maar uitgevallen) door hun T4 naar het bivak in Arequipa gesleept. Geweldig dat de mannen dat voor ons wilden doen, ze hebben zelf ook niet te makkelijke dagen achter de rug.

Bernhard steady in de top 10.
Tja, en dan heb je twee uitvallers in je team, mar wél mooi de beste Nederlandse rijder. Bernhard ten Brinke vierde ook vandaag weer een klein feestje, want hij reed hem niet alleen uit, maar kwam ook nog eens binnen op een mooie 7^e plaats en staat zo dus mooi steady in de top 10.

Bernhard vertelde dat het een technische proef was, met zware duinen. Ze hebben even vastgestaan maar dit hebbebn ze goed gemaakt door het tweede deel van de proef flink gas te geven. te Erik van Loon, zij  directe concurrent om de eer van ‘Beste Nederlander’ bij de wagens in Dakar, liep enorm veel vertraging op doordat hij verdwaalde bij CP1 en terecht kwam bij de proef van de Trucks én daarnaast kampte met technische problemen.
Zo is voorlopig de warme adem in de nek verdwenen en kan Bernhard zich richten op het gat van ruim 4 uur tussen hem en Peterhansel (mini).

Erik vecht zich terug naar boven
Door wat tegenslagen in de eerste week zakte Erik helaas steeds verder terug in het klassement, maar is nu bezig met een fikse inhaalslag.
Hij reed zich vandaag verdienstelijk naar de 12^e positie. Volgens Erik was het wel een zware proef, maar wel te doen. Ook hij heeft vastgezeten in de duinen en liep hierdoor een vertraging op van 12 minuten. Hij baalt daar flink van, en vraagt zich af wat zijn positie zou zijn geweest als hij die 12 minuten niet had hoeven te gebruiken om te scheppen.

Uitval Gert Huzink
Zoals velen al wel weten, is gisteren Gert uitgevallen tijdens de 10^e proef.
Allereerst was er een technisch probleem wat gelukkig snel opgelost kon worden door de hulp van de snelle servicetruck van Richard. Toen ze eenmaal weer reden doemden niet veel later de duinen voor hen op.

Bij een steile duin gaven ze flink gas, net iets teveel zodat de wagen van Gert en Eugenié over de kop vloog. Eugenie moest met de heli voor controle naar heg ziekenhuis, ze had wat rug- en nekklachten. Na enkele dagen observatie mag zij naar huis. We zijn blij dat het goed gaat met haar. Gert heeft na overleg met de organisatie zelf de auto uit de duinen kunnen rijden. Zonder voorruit en flink geknakt, maar hij deed het wel. Op de verharde weg werd hij tegemoet gereden door de T5 Truck van ons team. Na inspectie bleek dat het het beste was dat hij zelf naar het nieuwe bivak zou rijden. Door het ontbreken van een navigator besloot Rob Buursen, normaliter inzittende van de perswagen, bij Gert in te kruipen en hem gezelschap te houden.

Vandaag was de eerste dag voor Gert in Dakar zonder zelf mee te rijden en dat was best lastig. “Je ziet ze overal rijden en denkt: daar zou ik nu ook moeten zijn. En dan ook nog eens de dag dat Richard uit moet vallen, nee, het zit helaas niet erg mee, balen hoor”.

Met Eugenie is het al beter, ze ligt momenteel nog wel in het ziekenhuis. Ze heeft niets gebroken en maakt het naar omstandigheden goed. Haar rug is door de klap verrekt en gekneusd. Ze mag met een paar dagen weer naar huis.

Achter de schermen.

Achter de schermen… hoe ziet een gemiddelde dag eruit voor het Riwald Dakar Team?

We laten jullie al heel veel zien over de teams, hoe ze presteren en wat ze meemaken.

Maar het team bestaat uiteraard uit meer mensen dan de 4 coureurs en hun bijrijders.
In totaal zijn we met 27 personen in Zuid Amerika. De Mitsubishi’s zijn bezet met een coureur en hun navigator (#314: Bernhard en Matthieu – #317 Erik en Fabian – #337 Gert en Eugenié – #537 Richard, Ed). De truck heeft daarnaast ook een monteur aan boord en dat is Jaap.

En dan heeft elke auto heeft een vast team aan monteurs:
Nummer 337: Edwin (hoofdmonteur), Coen en Tozé

Nummer 314: Jaap (hoofdmonteur), Nedzad en Frans

Nummer 317: Geert (hoofdmonteur), Martin en Hermen Jan

Nummer 537: Cor en Alle

Coen is de specialist op het gebied van de versnellingsbakken en Edwin op het gebied van schokbrekers.

Frans is naast monteur aan de auto van Bernhard ook verantwoordelijk voor het magazijn. Daarnaast hebben we nog een manager voor de T4 en T5’s, dat is Jan Willem én een enigineer, Patrick Gerritsen, hij houdt de data bij van alle wagens.

Dan uiteraard de teammanager, David en de chiropractor Patrice.
En als laatste een eigen perswagen. Chauffeur Ewald, fotograaf (en bestickeraar) Rob en pr-verantwoordelijke Kirsten.

27 personen dus in totaal. En die moeten elke dag van bivak naar bivak.

Een hele operatie. Hoe gaat dat in zijn werk?
Nou, als volgt:

Elke avond, als de wagens terugkomen heft David een schema klaar voor de volgende dag. Hierop staat exact hoe laat er vertrokken moet worden. De tijden hoe laat de teams opgehaald worden uit het hotel, hoe laat de T5-1 en T5-2 vertrekken. De T5-1 truck vertrekt eerder, zij rijden alvast naar het eerste bivak om daar alvast het eerste kampement op te slaan. In de T5-1 zitten Jan-Willem, Frans en Edwin. Met de T5-1 rijd de een VW Transporter mee met daarin Martin, Cor, Alle, Nedzad en Tozé.

De T5-2 vertrekt later, zij rijden naar een plek onderweg op de verbindingsroute of ergens vlakbij de finish, voor eventuele laatste checks aan de wagen of directe reparaties, indien nodig. De T5-2 Truck word bemand door Hermen Jan, Geert en Coen. De VW Pan American bus rijdt met hen mee, daarin zitten David, Patrice, Patrick en Jaap.

Tegen de tijd dat de T5-2 vertrekt, rijdt ook de perswagen weg, zij rijden door naar de finish voor de eerste reacties van de equipes en de eerste beelden.

Zodra er gefinisht is, rijdt iedereen naar het bivak. De eerste truck staat er dan al. Elk team heft een eigen plek op het bivak. GP-tours (een organisatie op het gebied van Dakar) zet voor alle Nederlandse teams een plek af met linten. Als onze eerste T5 truck aankomt op het bivak, overleggen zij met GP tours welke plek wij mogen kiezen. Regel is: wie het eerst komt, wie het eerst maalt. De plek is 35×25 meter en wordt elke dag op dezelfde manier opgezet: de T5 trucks met de achterzijdes tegen elkaar aan met een looppad ertussen. Daarvoor, van links naar rechts de wagens: #337, #314 #317 en #537.

Vóór de T5 trucks op de plekken waar de de auto’s komen te staan leggen de monteurs een grijs zeil, zetten zij een aantal tafels klaar met hun eigen gereedschap. Bij elke werkplek een afvalbak.

Achter of naast de T5 trucks wordt er af en toe een logistieke tent opgzet, voor overleg, de massages, werkplekken voor de personen met een laptop en ook een apart deel voor eventuele revisies.

Ook achter de trucks: de slaaptenten. Dit zijn allemaal rode Quetcha tentjes, makkelijk snel in- en uit elkaar te vouwen, als je het tenminste snapt…
Ieder teamlid dat op het bivak slaapt heeft een eigen tent, slaapmatrasje (selfinflatable) en een slaapzak. Een doucheplek bevind zich bij de tentjes: een rode koker met een sproeikop en bovenin plaats om kleding in op te hangen. Sommige jongens slapen ook soms op de laadklep van de trucks of in de cabine.

De overige servicewagens (busjes en de perswagen) staan aan de zijkant geparkeerd en horen elke dag schoon te zijn. Dat betekent: elke dag even naar het dichtstbijzijnde tankstation voor een wasbeurt.

Zodra de eerste wagen binnenkomt (meestal rond 17.00 uur locale tijd, dus 21.00 of 23.00 (ivm tijdsverschil Chili en Peru) uur NL tijd) staat het team van die auto klaar voor direct overleg met de coureur en navigator. Zij overleggen of er nog bijzonderheden aan de auto zijn.
Dan begint het werk voor de monteurs, de wagens worden op steunen gezet, de banden worden eraf gehaald en dan kunnen zij aan het werk.
Ondertussen kleden de coureurs en navigatoren zich om en worden onder handen genomen door de chiropractor, Patrice. Zij praten bij met David en dan worden de roadbooks voor de volgende dag besproken en klaargemaakt.

Zodra de coureurs daarmee klaar zijn is het tijd voor het persteam om de nodige vragen te stellen voor het persbericht van die dag. De verhalen van de etappe, wat zij onderweg hebben meegemaakt en of er nog bijzonderheden zijn. Dit verhaal wordt zo snel mogelijk verzonden naar nationale en internationale pers. De nieuwsbrieven gaan eruit en het verhaal voor de website wordt geschreven.

Rond 19.00 uur eet de crew in de catering-tent, een U-vormige tent op het bivak met picknicktafels. Elke dag is er soep, pasta, vlees en groenten. Daarnaast een salade, dessert en diverse soorten drinken. Het bivak wordt overigens iedere dag op een zelfde manier opgezet, naast de catering-tent staan de WC’s, wastafels en douches, de informatie tent daar tegenover. Daar kunnen de team de laatste standen teruglezen op schermen en de uitzendingen van Eurosport terugkijken van die dag.

Na het diner gaan de coureurs en hun navigatoren naar het hotel, in de dichtstbijzijnde plaats. Daar kunnen ze zich lekker douchen en hebben ze een goed bed om in te slapen. We vinden dit als team heel belangrijk, ze moeten de volgende dag goed uitgerust aan de start kunnen verschijnen.

Terwijl zij genieten van de rust, wordt er op het bivak hard gewerkt aan de wagens. Elke dag zijn er de vaste punten welke worden nagekeken en de extra check op de punten welke zijn aangegeven door de coureurs. Banden worden elke dag vernieuwd en om de 3 of 4 dagen wordt de versnellingsbak gereviseerd.
Gemiddeld werk men tot een uur of 1, 2 aan de wagens, tenzij er iets bijzonders is voorgevallen.

Dan wordt het wel eens 4, 5 uur ’s nachts en dat terwijl ze de volgende morgen weer om 6 uur paraat moeten staan om alles weer in te ruimen voor vertrek naar het volgende bivak. Het is wel eens voorgevallen dat zij helemaal geen slaap krijgen en net het werk afhebben als de coureurs weer op het bivak verschijnen.

Zo ziet een gemiddelde dag voor het Riwald Dakar Team eruit. We hebben ook wat ondersteunende foto’s gemaakt van de werkzaamheden en vrijetijdsbestedingen op het bivak.

Veel kijkplezier!

12345►